«من شاهنامهام»؛ روایتی امروزی از حماسه فردوسی در همکاری بدری صدرهاشمی و بهنام خدارحمی
انعقاد تفاهمنامه و اهدای مجوز TMC در دماوند
پرویز محمدپور؛ نامزد انتخابات اتحادیه تعمیرکاران خودرو با برنامههایی برای تحول، تخصص و حمایت از اعضا
دیدار سردار رضایی با کارگروه عکاسان و فیلمبرداران استان تهران
ابهام در تخریب یک ملک در حکیمیه جنب دانشگاه آزاد واحد تهران شمال
بیانیه وزرات امور خارجه ایران درباره خروج نیروهای اشغالگر آمریکایی از عراق
واکنش ماجدی به درگیری و دعوا در لیگهای پایه استان تهران
«تحقیق و توسعه» محور پیشرفت صنعت مواد و ساخت پیشرفته
عضو هیات مدیره واردکنندگان نهادههای دام و طیور ایران با انتقاد تند از عملکرد وزارت نفت میگوید: «آقای پاکنژاد باید توضیح دهد چگونه درحالیکه ادعا میشود فروش نفت عالی است، کشور با کمبود ارز برای واردات کالاهای اساسی روبهروست؟» او میافزاید بیش از ۲۰۰ میلیون دلار ارز خریداریشده ماههاست پرداخت نشده و هیچ مقام مسئولی پاسخگو نیست.
توقیف نفتکش تالارا هر چند در ظاهر، برای جلوگیری از خروج غیرقانونی یک محموله 30 هزارتنی انجام شده اما در واقع این نفتکش حامل چیزی فراتر از یک محموله و حامل نشانههای یک فساد پنهان و گسترده در نظام صادرات نفتی کشور است.
کاهش قیمت جهانی نفت به حدود ۵۱ دلار در هر بشکه و تخفیفات سنگین ایران موجب شده درآمد واقعی کشور نسبت به سال گذشته حدود ۴۰ درصد کاهش یابد.
امروز در حالی به نفت ایران تخفیف ١٠ دلاری خورده است که در مرداد ماه نفت سبک ایران با تخفیفی معادل ۴ دلار کمتر از شاخص ICE Brent در مقصد تحویل شاندونگ (DES) معامله میشد و خسارت ایران از این میزان تخفیف در آن زمان با تخفیف ۴ دلاری چیزی حدود ماهانه ۲۱۶ میلیون دلار بود و حالا که تخفیفات به بیش از ۸ دلار رسیده، ایران خسارت بیشتری را متحمل میشود.
در حالی که برخی مسئولان، تحریمها را عامل اصلی بحران اقتصادی میدانند، کارشناسان تأکید میکنند اقتصاد ایران بیش از هر چیز از سوءمدیریت در وزارتخانههای نفت و جهاد کشاورزی آسیب دیده است؛ بحرانی که امروز سفره مردم را کوچکتر از همیشه کرده و تولید و تجارت کشور را در آستانه توقف قرار داده است.
در حالی که رهبر انقلاب بر افزایش تولید نفت تأکید کردهاند، وزارت نفت با سیاستهای انحصاری، نرخگذاری دستوری و بیتفاوتی مدیریتی، صنعت حفاری در حوزه نفت کشور را به مرز توقف کشانده است. بحران کمبود دکل، فرار سرمایهگذاران و مسئولانی که همچنان در پناه واژهی تکراری «تحریم» پنهان شده است.
وزارت نفت در شرایطی که تحریمهای سازمان ملل اقتصاد ایران را به شدت تحت فشار گذاشته، با گزارشهای غیرشفاف و ادعاهای غیرمستند وزیر، به جای شفافسازی، افکار عمومی را سردرگم کرده است. آمارهای اوپک و مرکز آمار ایران، روایت وارونه وزارت نفت از رشد تولید را آشکار میسازد.
با تداوم موارد توقیف یا تهدید به توقیف نفتکشهای ایرانی در آبهای بینالمللی، کارشناسان حقوق بینالملل دریایی تأکید دارند که استفاده از سازوکارهای حقوقی و دیپلماتیک میتواند نقش مهمی در جلوگیری از اقدامات یکجانبه و غیرقانونی علیه کشتیرانی ایران ایفا کند.
گزارشهای اوپک و نهادهای بین المللی نشان میدهد تولید نفت ایران یک سال است درجا زده، تخفیفها دو برابر شده و ذخایر سرگردان از ۵ به ۵۰ میلیون بشکه جهش کرده است. بحران امروز نفت، نه محصول تحریمها، بلکه نتیجه مستقیم سوءمدیریت در وزارت نفت است؛ تهدیدی بزرگتر از بازگشت تحریمها.
پرونده بابک زنجانی، بدهکار بزرگ نفتی، سالهاست که به یکی از پرچالشترین مسائل اقتصاد ایران تبدیل شده است. هر بار که تصور میشود ابعاد ماجرا روشن شده، جزئیات تازهای آشکار میشود که نشان از لایههای عمیقتر فساد و ضعف نظارتی دارد. آخرین پرده از این ماجرا به ارتباط سئوال برانگیز زنجانی با شرکت نیکو وابسته به وزارت نفت و استفاده از رمزارزهای شخصی فاقد اعتبار برای دریافت میلیونها بشکه نفت مربوط میشود؛ رخدادی که پرسشهای اساسی درباره ساختار تصمیمگیری حاکم بر وزارت نفت بهوجود آورده است.