«من شاهنامهام»؛ روایتی امروزی از حماسه فردوسی در همکاری بدری صدرهاشمی و بهنام خدارحمی
انعقاد تفاهمنامه و اهدای مجوز TMC در دماوند
پرویز محمدپور؛ نامزد انتخابات اتحادیه تعمیرکاران خودرو با برنامههایی برای تحول، تخصص و حمایت از اعضا
دیدار سردار رضایی با کارگروه عکاسان و فیلمبرداران استان تهران
ابهام در تخریب یک ملک در حکیمیه جنب دانشگاه آزاد واحد تهران شمال
بیانیه وزرات امور خارجه ایران درباره خروج نیروهای اشغالگر آمریکایی از عراق
واکنش ماجدی به درگیری و دعوا در لیگهای پایه استان تهران
«تحقیق و توسعه» محور پیشرفت صنعت مواد و ساخت پیشرفته
کودک با تمامی وجود و شخصیت مغزی و عاطفی خود نقاشی می کشد. این شخصیت، در خط ها، در طرز استفاده از فضا، در فقدان بعضی از قسمتهای نقاشی، در انتخاب رنگ ها، و در خود موضوع، اگر به او تحمیل نشده باشد، نمایان می شود. هنرمند و کودک وقتی نقاشی می کنند، چیزها را چنان که در حقیقت بیرونی وجود دارد، نشان نمی دهند، بلکه به گونه ای که آنها را در ذهن می بینند و به نظرشان می رسد ،بیان می کنند و بدین ترتیب چشم انداز دنیای درون خود را نمایان می سازند. گاه این دخالت درونی و ذهنی چنان قوی است که مثلاً هنرمندانی که صورت مدلی را نقاشی می کنند، ناخودآگاه خطوط صورت خود را در آن به کار می برند.