غار گل زرد که در دامنههای شمالی دماوند و در نزدیکی روستای پلور واقع شده، این روزها بیش از گذشته مورد توجه گروههای طبیعتگردی قرار گرفته است. این غار در ارتفاعی چشمگیر قرار دارد و مسیر دسترسی آن از شیبهای کوهستانی و دشتهای مرتفع عبور میکند؛ ویژگیهایی که باعث شده تنها افراد مجهز به تجربه کوهنوردی و تجهیزات ایمنی امکان ورود به آن را داشته باشند.
این غار در سالهای اخیر در فهرست مقاصد ماجراجویی البرز شرقی جای گرفته و بنا بر بررسیهای اولیه، دارای دهلیزها و حفرههای طبیعی است که در اثر فرسایش طولانیمدت سنگها شکل گرفتهاند. شکلگیری این فضاهای زیرزمینی، به گفته کارشناسان زمینشناسی، نشاندهنده فعالیتهای دیرین زمین در این منطقه و تأثیر دورههای یخبندان و جریان آبهای زیرسطحی است.
در بخشی از گزارش اداره میراثفرهنگی لاریجان، یکی از کارشناسان محلی گفته است: «غار گل زرد هنوز بهطور کامل نقشهبرداری نشده و ظرفیت آن برای ثبت ملی یا تبدیلشدن به یک جاذبه رسمی طبیعتگردی نیازمند بررسی دقیقتر است؛ اما شواهد اولیه نشان میدهد با پدیدهای کمنظیر روبهرو هستیم.»
بهدلیل ساختار داخلی خاص غار، نور طبیعی تنها به بخش ورودی میرسد و پیشروی در عمق آن مستلزم استفاده از چراغهای پیشانی و ابزار فنی است. گروههای غارنوردی که طی دو سال گذشته از این محل بازدید کردهاند، گزارش دادهاند که هنوز انتهای کامل غار مشخص نیست و مسیرهای فرعی متعددی درون آن وجود دارد.
یکی از راهنمایان گردشگری منطقه پلور در گفتوگو با خبرنگار ما اظهار کرده: «افزایش حضور گردشگران در این منطقه محسوس است، اما نبود تابلوهای راهنما، مشکلات دسترسی و نبود ایستگاه امدادی از مهمترین نگرانیهاست. اگر زیرساخت لازم فراهم شود، این غار میتواند نقش مهمی در رونق گردشگری روستایی داشته باشد.»
پیشینه و اهمیت منطقه پلور در دهههای اخیر بهدلیل موقعیت جغرافیایی و قرار گرفتن در مسیر صعودهای دماوند، همواره پذیرای طبیعتگردان بوده است. غار گل زرد نیز بهعنوان یکی از پدیدههای کمتر شناختهشده، پیشتر بیشتر توسط کوهنوردان حرفهای مورد بازدید قرار میگرفت اما اکنون با انتشار تصاویر و گزارشهای میدانی، نام آن در میان علاقهمندان سفرهای ماجراجویانه بیشتر شنیده میشود.
کارشناسان تأکید میکنند برای جلوگیری از تخریب احتمالی، لازم است ورود به غار تا زمان پایان مطالعات رسمی تحت نظارت انجام شود. به گفته آنان، چنانچه حفاظت از این میراث طبیعی نادیده گرفته شود، خطر آسیب به دهانه غار و حوضچههای داخلی آن وجود دارد.
این غار در فاصلهای حدود ۹۰ کیلومتری از تهران قرار دارد و دسترسی به آن از طریق جاده هراز و سپس مسیرهای فرعی کوهستانی امکانپذیر است. بهترین زمان بازدید از منطقه، نیمه نخست سال عنوان میشود؛ زمانی که شرایط آبوهوایی منطقه پلور پایدارتر است.
در حال حاضر هیچگونه امکانات رفاهی دائمی در نزدیکی غار وجود ندارد و مسئولان محلی ضمن هشدار نسبت به خطرات سقوط سنگ، ریزش احتمالی و گمشدن در مسیرهای سنگلاخی، توصیه میکنند بازدیدکنندگان تنها با همراهی تیمهای حرفهای وارد منطقه شوند.
گزارش: فرناز سادات حسینی
