وی میافزاید: هرچند روحانی سالهاست یک بازیگر اصلی در صحنه سیاست ایران به شمار میآید، اما او تا پیش از پیروزی در انتخابات ریاستجمهوری ایران در ماه ژوئن، برای عموم اسرائیلی نسبتا ناشناخته بود. اما او بعد از پیروزی و آغاز دیپلماسی اغواگرانهاش به خصوص بعد از سفرش به سازمان ملل در ماه سپتامبر، مباحث در مورد ایران را به میزان قابلملاحظهای تغییر داد.
«هرب کینون» نویسنده این یادداشت، ادامه میدهد: روحانی با لبخند، لحن ملایم صحبت کردنش و ظاهر آرام و صمیمیاش به سرعت در رسانهها به عنوان فردی «میانهرو» شناخته شد. لقبی که کاملا در تضاد با عبارت «تندرو» است که رسانهها بعد از نام نتانیاهو (نخستوزیر رژیمصهیونیستی) به کار میبرند.
وی همچنین نوشته است روحانی کاری کرد تا ایران «یکشبه به شریکی برای تعامل» تبدیل شود.
کینون میافزاید: و این تعامل واقعا هم محقق شد، طوری که ۱+۵ حاضر شد با کاهش تحریمهایی که سالها برای آن زحمت کشیده بود، در مقابل با توقف برنامه هستهای و اندکی بازگشت آن، موافقت کند. و در این مسیر، روحانی توانست بین اسرائیل و ایالات متحده در موضوع ایران اختلاف بیاندازد. او همینطور موفق شد نتانیاهو را (که دائما علیه توافق داد و فریاد میکرد) به عنوان یک منفیباف، جنگطلب و همیشه ناراضی معرفی کند.
به گزارش فارس، در پایان این یادداشت آمده است: روحانی مرد دیپلماسی سال ۲۰۱۳ است؛ نه به این دلیل که دستاوردهایش در این سال برای جهان و خاورمیانه خوب بوده، بلکه به این جهت که او لحن بینالمللی در رابطه با ایران را به طور کلی دگرگون کرد.