«من شاهنامهام»؛ روایتی امروزی از حماسه فردوسی در همکاری بدری صدرهاشمی و بهنام خدارحمی
انعقاد تفاهمنامه و اهدای مجوز TMC در دماوند
پرویز محمدپور؛ نامزد انتخابات اتحادیه تعمیرکاران خودرو با برنامههایی برای تحول، تخصص و حمایت از اعضا
دیدار سردار رضایی با کارگروه عکاسان و فیلمبرداران استان تهران
ابهام در تخریب یک ملک در حکیمیه جنب دانشگاه آزاد واحد تهران شمال
بیانیه وزرات امور خارجه ایران درباره خروج نیروهای اشغالگر آمریکایی از عراق
واکنش ماجدی به درگیری و دعوا در لیگهای پایه استان تهران
«تحقیق و توسعه» محور پیشرفت صنعت مواد و ساخت پیشرفته
هیچ فیلمِ مردمی تا ابد در توقیف نمیماند اما ۶ سال توقیف برای یک فیلم و عواملش چون یک عمر بود تا بالاخره به شرط و شروطی اجازه اکرانَش دهند. توقیفی که در هفتمین سال ِ دولت قبل استارتش خورد و لطف ِ دولت مستقر تنها در ششمین سالش شامل حالشان شد، آنهم به شرط ِ عدم حضور در جشنواره ی میلی ِ فجر!
دعوای چپ و راست گویی تمامی ندارد که هیچ٬ حالا لایه هایی دیگر را نیز به نمایش گذاشته است. دعوایی که اگر زمانی جدال بر سر رسیدن جناحی به قدرت بود حالا رنگی طبقاتی هم به خود گرفته است.
گویی تاریخ دگرگون شده است و ناقدان و حافظان وضع موجود جا پای همدیگر میگذارند. آنانکه نقدشان در ۸۸ راهشان را به سوی اوین برده بود, اینک حافظ وضع موجودند و دیگرانی که در همان سال حفظ اوضاع را ستایش میکردند ٬ امروز منتقدینی جدی شده و مسیر ِ کوتاه ولنجک تا اوین را طی کرده و ساکن آن شدند.
بالاخره در سیاست اشتباهات کوچک گاها تاوانی بزرگ به همراه دارد و به همین دلیل راست ها منتظرند که شهرداری تهران باتلاق ِ چپ ها شود.
شاید مهم ترین خبر دهه ی اول قرن ۲۱ ظهور چین بعنوان قدرتی جهانی بود که گوی سبقت را از رقبا ربود و به تک قدرت بلامنازع ِ جهان نزدیک شد و به او سلام داد, سلامی که به معنای شروع ِ یک ماراتن است; ماراتنی که همکاری و رقابت را در کنار هم به همراه دارد.
از میان مخاطب های آشنا و ناآشنایش انسان هایی شکل گرفتند که امروز علاوه بر حس نوستالژیک شان به شریعتی, بازگشت به اسلام و بازگشت به خویشتن شان را مدیون معلمی چون اویند و تقویت روح عدالتخواهی, آگاهی, دوست داشتن را نه عامل انشقاق که محرک کمالشان میدانند و براستی چه درسی بهتر از این میتوان داد؟!