روستای وانشان گلپایگان قدمتی تاریخی دارد که در منطقه ای خوش آب و هوا واقع است. این روستا از جهات مختلفی حائز اهمیت است که یکی از اصلی ترین دلایل اهمیت آن وجود امامزاده سلیمان ابوالفتح می باشد.
یکی از روستاهای تاریخی که در دل اصفهان واقع است،روستای وانشان است.
روستای وانشان، در ۱۲ کیلومتری جنوب شهر گلپایگان و ۱۵ کیلومتری شهرستان خوانسار قرار دارد؛ که از توابع شهرستان گلپایگان در استان اصفهان محسوب می شود. همچنین در گذشته به « وردپاتکان» و « سرزمین های گل سرخ» نیز شهرت داشته است.
در این روستا آرامگاه امامزاده سلیمان ابوالفتح از نوادگان موسی کاظم قرار دارد.
موقعیت جغرافیایی روستا بسیار حائز اهمیت است زیرا روستای وانشان در ارتفاعات قرار دارد که موجب ایجاد آب و هوای بکر و بسیارخوب روستا شده و آن را به بهترین مکان ها برای گردشگری تبدیل کرده است.
اهالی روستا وانشان با دامداری و زراعت معاش مورد نیاز خود را تامین می کنند. علاوه براین در این روستا محصولات باغی بی نظیر و مرغوبی از قبیل گردو، بادام، سیب، زردآلو، انگور و سبزیجات وجود دارد. در میان محصولات ذکر شده، گردوی وانشان میان مردم محبوب است و به شهرت فراوان رسیده است.
فرمانده ی کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، سردار سرلشکر حسین سلامی، در روستای وانشان متولد شده است.
یکی از روستاهای تاریخی که در دل اصفهان واقع است،روستای وانشان است.
روستای وانشان، در ۱۲ کیلومتری جنوب شهر گلپایگان و ۱۵ کیلومتری شهرستان خوانسار قرار دارد؛ که از توابع شهرستان گلپایگان در استان اصفهان محسوب می شود. همچنین در گذشته به « وردپاتکان» و « سرزمین های گل سرخ» نیز شهرت داشته است.
در این روستا آرامگاه امامزاده سلیمان ابوالفتح از نوادگان موسی کاظم قرار دارد.
موقعیت جغرافیایی روستا بسیار حائز اهمیت است زیرا روستای وانشان در ارتفاعات قرار دارد که موجب ایجاد آب و هوای بکر و بسیارخوب روستا شده و آن را به بهترین مکان ها برای گردشگری تبدیل کرده است.
اهالی روستا وانشان با دامداری و زراعت معاش مورد نیاز خود را تامین می کنند. علاوه براین در این روستا محصولات باغی بی نظیر و مرغوبی از قبیل گردو، بادام، سیب، زردآلو، انگور و سبزیجات وجود دارد. در میان محصولات ذکر شده، گردوی وانشان میان مردم محبوب است و به شهرت فراوان رسیده است.
فرمانده ی کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، سردار سرلشکر حسین سلامی، در روستای وانشان متولد شده است.
براساس روایت هایی که ریش سفیدان این روستا نقل کرده اند:
در سال ۱۳۰۹ هجری شمسی، شخصی به نام شمعون میرزا سلیمان کلیمی از خادم امامزاده ابوالفتح و روحانی محل(شیخ محمد صادق علامه ) حکم شرعی فروش درب را جست و جو می کند.
روحانی این روستا درپاسخ به این فرد می گوید: اگر درب دیگر قابل استفاده نباشد، مانعی برای فروش آن وجود ندارد اما باید پول حاصل از فروش درب را صرف مرمت و بازسازی امامزاده کنید.
پس از فتوای شیخ علامه، درب مذکور فروخته می شود. پس از مدتی شمعون را در حال فرار از روستا دستگیر می کنند. وی در اظهارات و بازجویی های ماموران حکومتی اعتراف می کند که این درب را خادم زیارت گاه ابوالفتح به او فروخته است.ماموران حکومتی به سراغ خادم امامزاده می روند.
وی از خود دفاع کرده و می گوید:
به حکم مجتهد محله یعنی شیخ علامه اقدام به فروش کرده است.
در نهایت شیخ را برای محاکمه به اراک انتقال می دهند. پس از گذشت ده سال، در ۵ فروردین ۱۳۱۹ قاضی، روحانی را تبرئه می کند؛ به این دلیل که در سال ۱۳۱۰ این درب در لیست آثار ملی قرار گرفته در حالی که تاریخ معامله درب به سال ۱۳۰۹ باز می گردد. به عبارتی دیگر روحانی به این دلیل آزاد شد که در سال ۱۳۰۹ هنگامی که فتوای فروش درب را داد، درب جزو آثار ملی نبوده است.
گویش اهالی روستای وانشان، وانشانی و ونیشونی است. این زبان یکی از زبان های قدیمی در ایران محسوب می شود.
گویش وانشانی جزئی از گویش های ایران مرکزی و شمال غربی است. علاوه بر این شباهت هایی نیز به گویش خوانساری دارد.
در این زبان حروف های (گ)، (پ)، (چ) و (ژ) به طور مکرر استفاده می شود.
برای مثال برای صرف فعل ها از حرف(ژ) در شخص های مفرد و جمع استفاده می کنند.
اول شخص مفرد: اِمِگُ (میخواهم)، اول شخص جمع: اِمونِگُ (میخواهیم)
دوم شخص مفرد: اِدِگُ (میخواهی)، دوم شخص جمع: اِدونِگُ (میخواهید)
سوم شخص مفرد: اژِگُ (میخواهد)، سوم شخص جمع: اِژونگُ (میخواهند)
